Błonnik

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych Burkitt i Trowell wysunęli hipotezę.o ochronnej roli błonnika pokarmowego w zapobieganiu wielu chorobom. Epidemiologiczne obserwacje obu badaczy potwierdziły, że choroby te rzadko występują w państwach rozwijających się, w których ludność spożywa nie przetworzoną żywność, bogatą w błonnik. Lista chorób powodowanych niedoborem błonnika w pożywieniu jest długa i zawiera m.in. próchnicę zębów, chorobę niedokrwienną serca, cukrzycę, otytość, uchyłkowatość i raka jelita grubego, przepuklinę rozworu przeły­kowego, żylaki odbytu i kamicę żółciową. Na występowanie tych chorób posiada wpływ nie tylko zróżnicowane spożycie błonnika, lecz też kilka innych składników diety. Małemu spożyciu błonnika towarzyszy w większości dość znaczny udział tłuszczu i choleste­rolu w popularnym menu i odwrotnie, populacje stosujące dietę bogato-błonnikową używają niedużo tych dwóch składników pokarmowych. Błonnik jest to część materiału roślinnego oporna na działanie enzy­mów w przewodzie pokarmowym człowieka. Ma możliwość on natomiast ulegać częściowemu trawieniu poprzez bakterie teraźniejsze w jelicie grubym. Jest jednostką biologiczną, natomiast nie stanowi substancji jednorodnej pod kątem chemicznym.